Tagged: akın yılmaz

0

Şiir – Akın Yılmaz (Muktedir)

  MUKTEDİR Herşeyi yazmaya muktedirdir insan. Örneğin eşgalsiz bir küfür ile kızabilirim yokluğuna. Yada bir vakit, oturaklı bir tebessüm ile nazlarak kalbimi nasılda çürüttüğünü yazabilirim mesela. Belkide omuz çukurlarına sataşmalıyım şiirden bozma bir kaç...

0

Şiir – Akın Yılmaz (Unutmaya Kıyamadım)

UNUTMAYA KIYAMADIM Yıllar geçti ve unutmaya kıyamadım. Bunca vakit sessiz sessiz anlattım hüzünlü şiiirlerde. Dilim döndüğünce tasvir ettim kokusunu. Tenha satırlara yazdım (k)adını gizlice. Değişik sıfatlarla ithaf ettim. “Kokusu yürek sancıtır, Hasreti ömür eskitir”...

0

Şiir – Akın Yılmaz (İki Hırsız)

İKİ HIRSIZ Birbirini seven iki insan iki hırsızdır özünde. Biri diğerinin kalbini çalar, diğeride onun ömrünü. Dünya bir suç mahalli olur onlar için. Faili meçhul duygularla severler. Zaman gelir nikah mahkemesine çıkarlar ve oracıkta,...

0

Şiir – Akın Yılmaz (Müstehcen)

MÜSTEHCEN Kokunu koynuma yatırdım diye, günahını boynuma asacaklarmış. Amenna! İflah olmaz kederime, Karadan başka renk bilmeyen kaderime, Kör topal talihime Ve en çokta sana söylüyorum. Müstehcen yanımsın. İlişmesinler.

0

Şiir – Akın Yılmaz (Zaman)

ZAMAN Zamanımı, gelecek zamanları düşleyerek eskittim. “Gelecek” dedim, “O bir gün mutlaka gelecek”. Derken bir zaman daha geçti ve gelmedi. “Gelsin artık” dedim ama saatler hiç benden yana olmadı. Dakikalar hiç işitmiyordu söylediklerimi. Aylar...

0

Şiir – Akın Yılmaz (Yeşil Erik)

  YEŞİL ERİK Cevabını bildiğim soruların peşin hükümlü hayır’larında küstürüldüm evvela. Evvela ihtimalleri evet/hayır lisanında konuşan papatyalara sordum. “Kalbin kurusun” dedi papatyalar. Dedim ki; O benim evvelim, ahirim. İlkin üzüntü ilişti iliklerime. Ardından kalbim...

0

Şiir – Akın Yılmaz (Küstüm)

KÜSTÜM Derin şiirler kazdım ölü hatıralara ve (k)adını sayıkladım kara kefenlere sarılı sözcükler arasında. Selası okunan ayrılıklar bir bir düştü aklıma. Sana bir şiirde daha küstüm.

0

Şiir – Akın Yılmaz (Sızı)

SIZI Çırılçıplak bir sızıdır ve hep aynı yerden sancıtır. (Z)amansızca ruhu kanatan bir yaranın ta kendisidir. Geçmişe rivayet hiç geçmemiş dul bir özlemdir. İşlenmemiş bir suçun kefareti ve bekareti bozulmamış bir ırzın sahipsizliğidir. İşte...

0

Şiir – Akın Yılmaz (Yazgı)

YAZGI 3 yanlışlar tek doğruların aşkına düşmüştü ki bende düştüm bildiğim doğrunun aşkına. Oysa 3 kişi değildim ben ama O bildiğim tek doğruydu. Yanlıştım, bir okadarda yanmıştım. Sırıl sıklam yalnızdım. Benden başka yanlışlarda vardı...

0

Şiir – Akın Yılmaz (Suç mu?)

SUÇ MU? Suç mu O’na şiir gebertmek? Eğer öğleyse, bu cümleyide atarım ikinci satırdan aşağı. Kokusunu tasvir eden kelimeleri intihara sürükleyip, (K)adını yazan bir kaç harfide yan yana gömerim. Heceleri bir kaşık mürekkeple boğazlayıp,...